محمود نجم آبادى
173
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
براى زن حائض غذا مىبرد بايد سه قدم از او دور باشد . آنگاه ميزان خوراك زن حائض گفته شده است . به همين نحو اگر از زن حائض بچه زائيده شود ، بايد بچه را گرفته دستهايش و سپس تنش را بشويند ( به نظر مىرسد مقصود در اينجا نفاس باشد ) ( فقره هفتم باب شانزدهم ونديداد ) . " فقره هشتم تا يازدهم دستور زن حائض در مدت قاعدگى است و آن اينكه بايد زن در موقع قاعدگى تا شب چهارم تنها باشد ، اگر خون قطع نشد تا شب پنجم تنها بماند ( فقره هشتم ) ، بعد از شب پنجم اگر خون قطع نشد تا شب ششم و به همين نحو در صورت عدم قطع خون تا شب هفتم و شب هشتم و شب نهم بايد زن در تنهائى بماند ( فقرات نهم و دهم ) . اما پس از ختم شب نهم اگر خون قطع نشد بايد مزداپرستان ترتيبى براى رفع حيض بنمايند و غسل ترتيب دهند و دويست حشره بكشند ( فقرات يازدهم و دوازدهم ) . " زن در موقع قاعدگى مىبايست از شوهر خود دورى جويد ولى اگر احيانا زنى قاعده خود را از شوهر مخفى دارد شوهر حق داشته ويرا طلاق دهد ، و اگر مرد ندانسته با زن حائض مقاربت كند ، گناهكار محسوب مىگرديده و مىبايست كفاره بدهد . " زن آبستن پس از وضع حمل ( كه ديگر از وى خون نرود ) حق داشته به آب و آتش مقدس نزديك گردد ( از ونديداد ) " . درباره دانستن پدر و مادر و نطفه و تخم و صلب و بطن فرزند در ايران باستان اهميت بسيار قائل بودند كه هركس هويتش معلوم باشد ؟ از كمر و از بطن كيست ؟